در این بیماری فرد بیمار در تمرکز بر روی اشیای نزدیک مشکل دارد و به طور مثال در خواندن کتاب دچار اختلال دیده میشود. البته در موارد شدید دوربینی، فرد در مشاهده اشیای دور (مثل تابلوها و علائم راهنمایی که در بزرگراهها نصب میشوند) هم شکل دارد. شیوع این بیماری با افزایش سن بیشتر میشود و تقریبا نیمی از افراد بالای ۶۵ سال درجاتی از دوربینی را دارند.<br> ● چرا؟<br> دوربینی یک اختلال انکساری است و بنابراین از این نظر شبیه نزدیکبینی و آستیگماتیسم است. داشتن یک اختلال انکساری به آن معناست که اشعههای نوری هنگام عبور از لایههای چشم (مثل قرنیه، زلالیه، زجاجیه و عدسی) تا رسیدن به مغز، به طور نادرست شکسته میشوند. در اصل دوربینی وقتی ایجاد میشود که اشعههای وارد شده به چشم در پشت شبکیه تقاطع کنند (در حالی که در حالت عادی دقیقا روی شبکیه تقاطع مییابند.) این اختلال در نحوه شکسته شدن اشعهها از یک قرنیه غیرعادی صاف شده یا یک چشم کوتاه در قطر طولی ناشی میشود.<br> برای ابتلا به این بیماری هم یک تمایل خانوادگی وجود دارد. یعنی یک حالت ارثی در ایجاد آن دخیل است. خیلی از موارد کودک در هنگام تولد، علائم بیماری را دارد اما در موارد بسیاری هم بیماری پس از دوران کودکی خود را آشکار میسازد.<br> ● از کجا متوجه شویم که به دوربینی مبتلا هستیم و علائم این حالت چیست؟<br> ▪ علائم این بیماری متفاوتند اما به طور کلی نشانههای ابتلا به دوربینی عبارتند از:<br> ۱) سردرد<br> ۲) احساس فشار و کشش در چشم<br> ۳) اشکال و اختلال در تمرکز بر روی اشیا نزدیک<br> ۴) خستگی و سردرد پس از انجام یک کار چشمی بر روی اشیا نزدیک (مثل خواندن و مطالعه کردن)<br> اگر علیرغم استفاده از عینک یا لنز، چنین علائمی در شما وجود داشته باشد، باید به فکر مراجعه به پزشک باشید تا درمان مجدد و صحیح برای شما صورت گیرد.<br> ● دوربینی چگونه تشخیص داده میشود و درمان آن چگونه است؟<br> دوربینی به راحتی و طی یک معاینه چشم پزشکی ساده از سوی چشمپزشک شما تشخیص داده میشود. برای اصلاحآن هم باید مسیر ورود اشعههای نوری به داخل چشم شما تصحیح شود. برای دستیابی به این هدف هم عینک، لنزهای تماسی و یا جراحیهای ترمیم اختلالات انکساری همگی میتوانند به شما کمک کنند.<br> برحسب میزان دوربینی و شدت بیماری شما ممکن است که تمام وقت و یا تنها در برخی از مواقع از عینک یا لنز استفاده کنید (یعنی وقتی که میخواهید اشیای بسیار نزدیک را مشاهده کنید یا مطالعه کنید.) وقتی که دوربینی دارید، عینکی که برای شما تجویز میشود، نمره مثبت دارد و هر چه این عدد بزرگتر باشد، عینک و در اصل شیشه عینک قطورتری هم نیاز دارید.<br> اگر استفاده دائم از عینک یا لنز برای شما سخت است. ممکن است انجام جراحی ترمیمی نیاز شما به استفاده مداوم از عینک یا لنز تماسی را برطرف کند. شایعترین روشهایی که برای ترمیم دوربینی مورد استفاده قرار میگیرند عبارتند از: PRK و LASIK که هر دو با استفاده از اشعه لیزر انجام میگیرند.<br> البته جدیدا روش جدید دیگری نیز ابداع شده است که در آن از کارگذاری حلقههایی به نام ntacs به داخل قرنیه برای ترمیم شکل غیرعادی قرنیه استفاده شده است. یکی از بزرگترین مزایای این حلقهها این است که اگر چه میتوانند به طور دائم هم در محل خود باقی بمانند اما میتوان آن را در صورت لزوم (مثلا در صورت بروز هر گونه مشکلی) خارج کرد و یا برحسب تغییرات میزان دوربینی فرد آن را تغییر داد و حلقهای با خصوصیات مناسبتر جایگزین کرد. در انتها توصیه میکنیم در انتخاب بهترین درمان و مناسبترین روش برای ترمیم اختلال دید خود تنها با چشم پزشک خود مشورت کنید.