گاندی و چرخ ریسندگی

چهره‌های اندکی در قرن بیستم هستند که میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا به راحتی آنها را بشناسند. مهاتما گاندی (1869-1948) در کنار آلبرت انیشتین و مارتین لوتر کینگ یکی از این چند چهره است. نکته جالب درباره عکس‌های گرفته‌شده از این شخصیت‌ها این است که با دیدن آن ها، نه تنها خیلی سریع دوره و زمانه آنها برای بیننده مجسم می‌شود بلکه گفته‌ها و اعمال این چهره‌ها را نیز به خاطر بیننده می‌آورد.
گاندی یکی از همین چهره‌هاست و هیچکدام از عکس‌های او به اندازه عکسی که مارگارت برک-وایت در سال 1946 از او در کنار چرخ ریسندگی‌اش گرفت، چهره واقعی این مبارز مدنی و رهبر بزرگ هند را نشان نمی‌دهد.
برک-وایت یکی از معروف‌ترین عکاس‌های تغییر و تحولات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی و قرن پیش بود؛ عکس‌های سال 1945 او در بوچن‌والد یا عکس‌های هراس‌آورش در سال 1947 از شکل‌گیری پاکستان و درگیری‌های داخلی هند در آن دوران در میان ماندگارترین سندهای تاریخ هستند.
او عکس‌های معروفش از گاندی را برای مجله لایف گرفت، هرچند عکس معروف گاندی در کنار چرخ ریسندگی در این مجله منتشر نشد.
البته مجله لایف هرگز عکس‌های برک-وایت را فراموش نکرد، این مجله در فوریه 1948 این عکس معروف آن جایگاهی را که شایسته‌اش بود، پیدا کرد. در این شماره لایف که مدتی کوتاه پس از ترور گاندی منتشر شد، چندین و چند صفحه به گاندی و خدمات او اختصاص پیدا کرده بود. عکس معروف گاندی و چرخ ریسندگی نصف یک صفحه را پر کرده بود و بالای مقاله معروف «هند روح بزرگ خود را از دست داد» چاپ شد. این عکس خیلی سریع شهرت پیدا کرد چون کاملا هماهنگ با آرمان‌های گاندی بود.