روش های پیشگیری از سرایت بیماری در استخر ها

● بیماری های سیستم تنفسی ناشی از آب استخر
بیماری های ویروسی گوناگونی از راه آب استخر منتقل می شوند که باعث ایجاد عفونت های مختلف تنفسی فوقانی می شوند. از پسودوموناس به عنوان یکی از باکتری های پوستی گرمادوست نام می برند که به ویژه در ایجاد عفونت مقاوم به درمان طبی در گوش خارجی نقش دارد.
آمیب ها از جمله انگل هایی هستند که از راه آب منتقل می شوند. این موجودات می توانند هنگام شنا کردن از راه بینی وارد بدن شده خود را به سیستم عصبی برسانند و موجب عفونت های مغزی شوند.
▪ علائم بیماری:
علائم بیماری های گوش و حلق و بینی ناشی از شنا در استخرهای غیربهداشتی، بسیار متنوع است و به نوع بیماری بستگی دارد، ولی علائمی مثل خارش گوش، گوش درد، گرفتگی و سنگینی گوش، آبریزش و گرفتگی بینی، سردرد و سرفه از علائم شایع آن است. بیشترین بیماری های ناشی از استخرهای عمومی، بیماری های پوستی به ویژه انواع قارچ ها و حساسیت های پوستی است.
پس از این بیماری ها، ناراحتی معده به ویژه زخم معده و ناراحتی های گوش به ویژه عفونت گوش خارجی از شایع ترین بیماری های ناشی از استفاده از استخرهای آلوده است. عفونت گوش خارجی در صورت عدم درمان می تواند باعث انسداد کانال خارجی گوش و کاهش شنوایی شود و در صورت انتشار عفونت به گوش میانی عوارض شدیدتری را در پی خواهد داشت. رینیت ها با ایجاد گرفتگی بینی و عوارض ناشی از آن، به سلامتی فرد آسیب می رساند. سینوزیت در صورت عدم درمان، ممکن است به بروز عوارض شدید چشمی و مغزی منجر شود که گاهی خطر های جانی دربر دارد.
▪ درمان:
با توجه به نوع بیماری ایجاد شده، درمان نیز متفاوت است. درمان رینوسینوزیت به شدت بیماری و علائم آن بستگی دارد که می تواند از درمان های ساده و علامتی شروع و تا بستری شدن در بیمارستان و استفاده از داروهای تزریقی ادامه داشته باشد. در موارد عفونت گوش خارجی مهمترین کار تمیز کردن گوش و رعایت بهداشت و در مواردی استفاده از آنتی بیوتیک و قطره گوش، متناسب با نوع عفونت است. در موارد اگزما و بیماری های پوستی سر و گردن هم، درمان مشابه دیگر قسمت های بدن است.