خنده و اثرات روانشناختى آن

اگر فکر کردن ادامه پیدا کند خنده، واقعى و از ته دل نخواهد بود. خندیدن یکى از بهترین، ساده‌ترین و طبیعی‌ترین راه‌های خلاصى از شر ناآرامی‌های ذهن می‌باشد.
چرا خنده بر هر درد بی‌درمان دواست؟
خندیدن نوعى آنتی‌بیوتیک طبیعى است که همه انسان‌ها با استفاده از آن می‌توانند بسیارى از دردهاى خود را تخفیف دهند. خنده واکنشى است غیر ارادى که باعث انقباض هماهنگ پانزده ماهیچه صورت و سریع شدن تنفس و جریان خون و در نتیجه افزایش ترشح آدرنالین در خون می‌شود که تأثیر نهایى آن ایجاد احساس لذت و شادابى در فرد است.
خنده ارزان‌ترین داروى پیشگیرى و مبارزه با بسیارى از بیماری‌ها است و باعث پایین آمدن ضربان قلب و کاسته شدن فشار خون می‌گردد و از آنجا که شخص را وادار می‌کند نفس عمیق بکشد، موجب می‌شود میزان اکسیژن بافت‌ها افزایش یابد، لذا باعث طولانى شدن عمر می‌شود.
ترشح هورمون «ایمونوگلوبولین» در بدن با میزان خندیدن ما ارتباط مستقیم دارد. «ایمونوگلوبولین» به مبارزه دستگاه ایمنى بدن با باکتری‌ها و میکروب‌ها کمک کرده و شخص را براى مقابله با بیماری‌ها آماده می‌کند. علاوه بر آن هورمون «سایتاکیناز» که به آن هورمون شادى نیز گفته می‌شود، در اثر خندیدن، نوعى ماده شیمیایى خاص سیستم عصبى به نام «آندروفین» تولید می‌شود که در شخص اعتماد به نفس و سرخوشى ایجاد می‌کند.
پژوهش‌های دیگر بر روى خنده نشان می‌دهد که انسان‌ها به وسیله خنده، درد را بیشتر تحمل می‌کند. به این دلیل که خنده ترشح آندروفین را زیادتر کرده و آندروفین کشنده‌ی طبیعى درد در بدن است. مقدار این ماده در خون، در اثر ورزش و فعالیت‌های نشاط آور، بالا می‌رود. دانشمندان بعد از سال‌ها تحقیقات به این نتیجه رسیدند که یک دقیقه از ته دل خندیدن معادل 45 دقیقه ورزش، انسان را سر حال می‌آورد.
در حال حاضر این عقیده که قسمت اعظم بیماری‌ها بر اثر احساسات منفى و اضطراب‌ها بوجود آمده و پیشرفت می‌کند، توسط اکثر روانشناسان و روانپزشکان مورد قبول قرار گرفته است. زمانی که هورمون‌های ناشى از فشار روانى بطور دائم به مقدار زیاد تولید گردد، سیستم دفاعى بدن قادر به انجام وظیفه کامل نخواهد بود و همین راه را براى انواع عفونت‌ها و بیماری‌ها هموار کرده و اندام‌های داخلى بدن را تحت فشار شدیدى قرار خواهد داد. خندیدن می‌تواند سلاح موثرى براى مقابله با این فشارهاى روانى و استرس‌های روزمره باشد.