آثار ورزش در افراد دیابتی غیر وابسته به انسولین

مطالعات اخیر نشان داده است که اجرای برنامه ورزشی منظم ، ارزش بالایی در کنترل غلظت قند خون دارد .
پژوهشها نشان می دهد که افزایش فعالیت بدنی ، در پیشگیری از پیدایش دیابت نوع دو غیر وابسته به انسولین نیز موثر می باشد . این موضوع به ویژه در افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند ، اهمیت بسیاری دارد . این افراد شامل افراد چاق ، فرزندان افراد مبتلا به دیابت و افراد با فشار خون بالا می باشند .
ورزش در مبتلایان به دیابت نوع ۲ باعث افزایش حساسیت سلولهل نسبت به انسولین می شود ، اما برای رسیدن به پاسخ درمانی مناسب ، باید با رعایت رژیم غذایی صحیح همراه گردد. کاهش ورن و رساندن وزن بدن به حد طبیعی را می توان مهمترین قسمت درمان در این افراد را دانست . تحقیقات نشان می دهد که ورزش باعث حفظ توده عظلانی در حد مطلوب می شود .نکته مهم اینه اگر کاهش وزن در افراد دیابتی فقط با رژیم غذایی انجام گیرد ، بیش از ۲۵ % وزن از دست رفته ، از توده عضلانی خواهد بود .در حالی که هدف از کاهش وزن ، کاهش بافت چربی است نه از بین رفتن پروتین های بدن . بنابراین کاهش وزن با ورزش ، بهتر از کاهش بوسیله رییم غذایی تنهاست . بنظر میرسد برای رسیدن به هدف باید ترکیب این دو رئش بکار رود :
رژیم غذایی + ورزش = کاهش وزن مطلوب
● درباره ورزش افراد دیابتی غیر وابسته به انسولین
در این افراد افت قند خون در طول ورزش کمتر رخ می دهد ، بنابراین مصرف کربو هیدرات اضافی معمولا لازم نیست .
انجام ورزش همراه با رعایت رژیم غذایی ، سبب تسریع در رسیدن به اهداف درمانی مورد نظر می شود .
ورزش باید جزیی از زندگی روزانه افراد مبتلا به این نوع دیابت باشد .
عوامل موثر در پاسخ قند خون به ورزش ناگهانی در افراد دیابتی
● قند خون کاهش می یابد اگر :
- غلظت انسولین خون در طول ورزش بالا باشد . ( بطور مثال ورزش کردن زمانی که انسولین حداکثر اثر خود را دارد )
- ورزش در مدت زمان طو لانی انجام شود .
- بیش از ۳ ساعت از صرف غذا گذشته باشد.
● قند خون بدون تغییر می ماند اگر :
- مدت زمان ورزش کوتاه باشد .
- میزان انسولین پلاسما طبیعی باشد
- میان وعده مناسب قبل از ورزش و در طول فعالیت ورزشی مصرف شود .
● قند خون افزایش می یابد اگر:
ورزش کردن در زمان پایان اثر انسولین تزریقی در بدن باشد.
- ورزشهای سنگین انجام شود .
- قبل یا در طول انجام فعالیت بدنی ، بیش از حد در مواد قندی استفاده می شود .
● قواعد ورزش کردن :
۱- مشورت با پزشک
مشاوره بات پزشک برای افراد دیابتی ، به دلیل اثر ورزش برقند خون بسیار مهم است . مواردی چون تعیین دفعات تزریق روزانه انسولین ، مقدار دارو های خوراکی ، زمان مناسب برای انجام ورزش و مصرف مواد قندی قبل و بعد از ورزش را باید با پزشک یا فرد آموزش دهنده در میان گذاشت . افراد دیابتی با سابقه اعتیاد به سیگار ، چربی خون بالا ، پیشینه خانوادگی سکته قلبی و سن ۴۰ سال به بالا باید قبل از شروع بعه ورزش از نظر قلبی عروقی مورد ارزیابی دقیق قرار بگیرند .
۲- شیوع تدریجی ورزش
برنامه های ورزشی باید به آهستگی شروع شوند و تدریجا به زمان و شدت آن افزوده گردد. و سرد کردن بدن افراد دیابتی باید بیش از ر جلسه ورزش ، بدن خود را گرم کنند و پس از انجام فعالیتهای ورزشی نیژ آن را سرد نمایند . ارزش گرم کردن بدن بعه عنوان یمک عامل تامینی نباید نادیده گرفته شود . اگر این حرکات انجام نشود ، تولید اسید لاکتیک کارایی فعالیت عضلانی را بیش از حد کاهش می دهد سرد کردن به ورزشهای آرامتری که پس از انجام فعالیتهای اصلی صورت می گیرد اطلاق می شود . این کار باعث ایجاد جریان خون مناسب و خروج اسید لاکتیک از ماهیچه ها می گردد و از این طریق مشکلات عضلانی کاهش می یابد .
۳ - تداوم
باید به تدریج به مدت زمان و میزان حرکات ورزشی افزوده شود ، تا نتایج مطلوب از ورزش حاصل گردد .
۴- پیشبرد
باید بتدریج مدت زمان و میزان حرکات ورزشی افزوده شود . تا نتایج مطلوب از ورزش حاصل گردد.
۵- نتخاب فعالیتهای جسمی مناسب
با توجه به جثه و خصوصیات افراد می توان ورزش مناسب آنان را انتخاب نمود