یک آیه قرآن بخوانیم؛ «نیکی و بدی»

خداوند در سوره اسرا آیه 7 می فرماید:

اعوذبالله‌من‌الشیطان‌الرجیم

«إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا»

اگر نیکی کنید به خود می کنید ، و اگر بدی کنید به خود می کنید

***

در تفسیر مجمع البیان ذیل آیه آمده است:

اگر شما در گفتار و عملکردتان نیکى و عدالت پیشه سازید، پاداش و ثمره آن به خود شما باز مى‏ گردد. در آن صورت است که شما در این جهان، پرتوان و پر صلابت بوده و بر دشمنان تجاوزکار چیره و پیروز خواهید بود، و در سراى آخرت نیز از آفریدگارتان پاداش پرشکوهى دریافت خواهید داشت، چرا که او به شایستگى‏ ها پاداش مى‏هد.
وَ اِنْ اَسَاْتُمْ فَلَها
و اگر بد اندیشى و بیداد پیشه‏ سازید، زیان آن به خود شما باز مى‏ گردد.
به باور پاره‏اى منظور این است که، و اگر بدى و زشتکارى پیشه سازید، برایتان کیفر خواهد بود. به هر حال روى سخن به باور برخى با فرزندان اسرائیل است و به آنان هشدار مى‏ دهد، امّا به باور برخى دیگر، ممکن است روى سخن در این آیه، با عصرها و نسل‏ها یا امّت پیامبر باشد و یک اصل جهان‏شمول را براى آنان باز گوید.
با این بیان، این فراز در آیه شریفه معترضه است، درست بسان گفتار یک اندرزگوى فرزانه است که ضمن بیان سر گذشتى، گاه و بیگاه روى سخن را متوجّه مردم مى‏سازد و آنان را اندرز مى‏ دهد و دگرباره به بیان داستانش مى‏پردازد. آرى قرآن نیز نخست سرگذشتِ سرکشى و برترى بنى اسرائیل را ترسیم مى‏ کند، آنگاه روشنگرى مى‏ نماید که آنان به کیفر این تبهکارى،مورد هجوم دشمن قرار مى‏گیرند و به ذلت مى ‏افتند.
در سوّمین فراز، از توبه و بازگشت آنان به سوى حق و عدالت و پذیرفته شدن توبه آنان، و باز یافت اقتدار گذشته‏ شان پرده برمى‏ دارد.
و پس از همه اینها، به ترسیم این اصل جهان‏شمول مى‏ پردازد که: هان اى مردم! پس به ‏هوش باشید که ثمره زیبا و شیرین و اقتدارآفرین نیکى و شایسته ‏کردارى و درست اندیشى هر فرد و جامعه اى به خود آنان باز مى‏ گردد، درست همان‏گونه که ثمره شوم گناه و بیدادشان. و بدین‏سان آنان را به نیکى‏ ها تشویق، و از زشتى‏ ها و بیدادگرى‏ ها باز مى‏ دارد.