برای سحرخیزی فواید زیادی از نظر دینی و علم پزشکی و طبابت بیان شده است که یکی از مهمترین آنها طولانی شدن عمر انسان است. همچنین سحرخیزی موجب ازدیاد طراوت روحی، جسمی و فکری انسان میشود.<br> سحرخیزی عامل آرامش اعصاب انسان و مانع افسردگی و بی حوصلگی و باعث افزونی روزیهای مادی و معنوی است.<br> پیامبراکرم (ص) میفرمایند: زمین از سه چیز به سوی خدا ناله و فریاد میکند که یکی از آنها، خوابیدن پیش از طلوع آفتاب است.<br> همچنین ایشان در حدیثی دیگر میفرمایند: هر که از طلوع صبح تا طلوع آفتاب در جای نماز خود بنشیند خدا او را از آتش جهنم مستور گرداند و گناهانش آمرزیده شود.<br> حضرت علی (ع) فرمودند: خوابیدن قبل از طلوع آفتاب و قبل از نماز خفتن پریشانی و فقر میآورد.<br> امام حسین (ع) به ابی حمزۀ ثمالی فرمود: پیش از طلوع آفتاب خواب مکن که من از برای تو دوست نمیدارم، زیرا که حق تعالی روزی بندگان را در این وقت قسمت مینماید و هر که در این وقت در خواب است از روزی محروم میشود.<br> <br> امیرمومنان (ع) میفرمایند: صبح زود در پی روزی رفتن، روزی را افزون میکند؛ همچنین میفرمایند: کسی که خواستار جاودانگی است باید سحرخیز باشد.<br> <br> منابع:<br> بحارالانوار<br> نهج البلاغه<br> اصول کافی