<br> در یک محیط اداری و فضای کاری می توان به اندازه تک تک کسانی که در آن محیط شاغل هستند، شخصیت متفاوت پیدا کرد.<br> برخی از این شخصیت ها اما هیچگاه نمی توانند در شغل و کار خود موفقیت خاصی بدست آورند.<br> در گزارش پیش رو به این شش گروه و ویژگی های آنها اشاره می کنیم:<br> <br> گروه اول : ساده لوح ها<br> ساده لوح ها و آدم های زودباور اساسا زیاده از حد خوشبین هستند و عینک خوش بینی شان خیلی تمیز است، پس هرکه هرچه گفت باور می کنند و در این مسیر نه تنها پیشرفت کاری نخواهند داشت بلکه شاید به سمت سقوط نیز بروند.<br> چنین افرادی حتی اگر استخدام هم بشوند، توفیقی در شغلشان بدست نمی آورند<br> <br> گروه دوم : ترسوها<br> ترسوها قدرت ریسک ندارند و همیشه واهمه دارند که نکند اگر دست از پا خطا کنند یا به هر دلیل اشتباهی مرتکب شوند، به جمع بیکارها بپیوندند.<br> چنین افرادی برای پیشگیری از هر اتفاق ناخوشایندی به روزمرگی گرفتار می آیند و به فکر پیشرفت نمی افتند<br> <br> گروه سوم : بی تفاوت ها<br> برای بی تفاوت ها تنها مسئله مهم این است که کاری با حقوق مشخص داشته باشند، بروند و بیایند. دیگر اینکه چه اتفاقی می افتد یا چگونه می توان وضعیت کاری را ارتقا داد اصلا مهم نیست.<br> درجا زدن بهترین وضعیتی است که بی تفاوت ها دچارش می شوند.<br> <br> گروه چهارم : زخم خورده ها<br> زخم خورده ها برعکس ساده لوح ها خیلی بدبین هستند و برای انجام هر کاری دائما احتیاط می کنند تا نکند اتفاقی بیفتد. همین امر به آنها اجازه نوآوری نمی دهد.<br> از طرف دیگر این افراد اگر آدم هایی کینه ای باشند، به جای اینکه به ارتفا شغلی شان فکر کنند در اندیشه انتقام از دیگران هستند.<br> <br> گروه پنجم : شایعه پراکن ها<br> شایعه پراکن ها اصولا وقتشان پر است اما نه برای انجام کار بلکه برای اینکه پشت سر این و آن شایعه درست کنند و دردسر بسازند. این افراد فقط برایشان مهم است که شایعه ای که پست سر یک نفر پخش می کنند چقدر تپل باشد و تا چه اندازه کارایی نشان دهد.<br> <br> گروه ششم : معذرت بخواه ها<br> معذرت بخواه ها معمولا کسانی هستند که اعتماد به نفس کمی دارند و هر اتفاقی می افتد را تقصیر خودشان می دانند و به گردن می گیرند.<br> این افراد خودشان باعث سیل شدن خودشان می شوند و به همین دلیل همه منفی ها راجذب می کنند. آنها نمی دانند یا نمی خواهند بپذیرند که معذرت خواستن هم حد دارد.<br>